Posts Tagged Vörumerki
Vertu þú sjálfur á netinu eða láttu einhvern annan vera þú á netinu?
Eitt af því sem Stefán Eiríksson, lögreglustjóri og vefhetja 2011, fjallar um í stuttu viðtali sem tekið var við hann þegar honum voru afhent Nexpo verðlaunin, er mikilvægi þess að vera maður sjálfur á netinu. Ljóst er, að notendur sjá fljótt í gegnum það þegar einlægni eða heiðarleiki ráða ekki ríkjum, þegar maður er ekki samkvæmur sjálfum sér. Við höfum áður fjallað um nauðsyn þess að notendur geri sér grein fyrir að jafnvel þeir sjálfir eru vörumerki, að allt sem þeir gera á netinu þarf að vera í takt við þá mynd sem þeir vilja draga upp af sjálfum sér.
Ég held að flestir þekki a.m.k. einn eða tvo einstaklinga sem virðast fara hamskiptum á netinu. Venjulega dagfarsprúðir menn eða konur sem virðast stundum eins og dr. Jekyll og mr. Hyde, algjörlega tvær ólíkar persónur. Gallinn er bara sá, að í dag eru ekki svo skýr mörk, margir setja samansemmerki á milli þess hvernig einstaklingar haga sér á netinu og í raunheimum. Eflaust mætti jafnvel segja að mörkin þarna á milli séu sífellt að verða óskýrari og því verður sífellt mikilvægara að láta skynsemi ráða för í allri hegðun, hvort sem hún er online eða offline.
Hið sama gildir um vörumerki og fyrirtæki. Til eru dæmi um alveg einstaklega klúðurslega framkomu fyrirtækja, s.s. svar Iceland Express eitt sinn á Facebook þar sem gert var lítið úr einum starfsmanni og ýjað að því hann væri samkynhneigður eða auglýsing pizzustaðar í Kópavogi á bílskúrssölu eins starfsmanns hjá þeim. Hvort tveggja mætti heimfæra á notkun einstaklings, en á varla við þegar um fyrirtæki eða vörumerki er að ræða (reyndar er spurning hversu viðeigandi IE svarið var, á jafn almennum og opinberum vettvangi og Facebook er). Því skiptir miklu máli að vera maður sjálfur á netinu. Halda sig ávallt við sömu rödd, sömu persónu og vera í takt við brand-manual’inn.
Og hver er best til þess fallinn að vera vörumerkið? Vera þetta sjálf sem vörumerkið vísar til? Í nýlegu viðtali í Alkemistanum var lítillega fjallað um þetta atriði, Finnur, eða Gommit eins og margir kannast við hann, sagði að skoðun sín væri sú að best væri að fyrirtæki héldu utan um Twitter-account sinn innanhúss. Spurningin er hvort það eigi ekki við um fleiri samfélagsmiðla? Nú hafa auglýsingastofur margar sett á laggirnar öflugar samfélagsmiðladeildir og ætla sér eflaust landvinninga á þeim vettvangi. Eru þær rétti aðilinn til að halda utan um Facebook-síðu, Youtube-rás eða Twitter fyrirtækja og vörumerkja? Eða er betra að svo sé gert innanhúss?
Ef við skoðum árangur lögregluembættisins á höfuðborgarsvæðinu á samfélagsmiðlum, þá er það skínandi gott dæmi um hvernig samfélagsmiðlar hafa verið tæklaðir innanhúss. Þar er ákveðin rödd, ákveðin persóna og talað er í takt við þau skilaboð sem lögreglan vill senda frá sér. Framkoma lögreglunnar á netinu er í samræmi við það sem búast má við af henni úti í raunveruleikanum. Gæti lögreglan keypt þá þjónustu? Gæti einhver auglýsinga- eða markaðsstofa leyst aðkomu lögreglunnar á samfélagsmiðlum á sama hátt og lögreglan gerir sjálf?
Ég held að síðasta spurningin sé nokkuð áleitin. Því hún kemur inn á atriði, eins og brand ambassador. Hver er besti brand ambassador lögreglunnar? Jú, ætli það sé ekki lögreglustjórinn sjálfur. Enda hefur hann verið duglegur við að notfæra sér þessa miðla. En hver er þá besti brand ambassador fyrir t.d. Kringluna? Eru það forsvarsmenn hennar, markaðsdeild, starfsfólk í búðum, viðskiptavinir eða auglýsingastofa Kringlunnar? Hver þekkir vörumerkið best, getur og hefur leyfi til að svara fyrir hönd verslunarmiðstöðvarinnar? Hvernig komast skilaboðin best, fljótast og skilmerkilegast til skila?
Hvað finnst þér?
Vald notandans
Nú þegar SOPA hefur verið afturkallað í bandaríska þinginu er hægt að sjá hversu miklu notendur netsins geta áorkað. Þar stóðu saman netnotendur, líklega hvaðan æva að úr heiminum, gegn frumvarpi sem að öllum líkindum myndi hafa mikil áhrif á notkun þeirra á samfélagsmiðlum, samskiptasíðum og netinu í heild. Notandinn er þannig kominn með heilmikil völd í hendur og sú spurning vaknar óhjákvæmilega, hversu vel og hvort notendur höndli þetta vald sitt með góðu móti.
Hér á Íslandi hefur innanríkisráðherra lagt fram drög að frumvarpi sem, ef það verður samþykkt óbreytt, gera stjórnvöldum kleift að ritskoða, hlera og njósna um netnotendur án þess að til þess séu fengin lagaleg leyfi, t.d. ekki mun þurfa dómsúrskurðar við. Álitamál, eins og hvort notast verður við slík lög til að þóknast sérhagsmunahópum á borð við Smáís og Stef, eru ákaflega mörg, sérstaklega er snýr að persónuvernd.
Hins vegar hafa netnotendur vaxið mjög að afli og eru orðnir mjög fyrirferðamiklir í allri umræðu. Fyrirtæki og vörumerki geta orðið fyrir gríðarlegum skaða af þeirra hálfu, lendi þau í orrahríð eða verða skotspónn notenda, hversu réttlætanlegt sem það kann að vera. Nýverið var ákveðið fyrirtæki hér á landi með vörur á markaði sem pössuðu illa inn í þá kynjajöfnuðu umræðu sem er í gangi á netinu. Ekki er ætlun mín að taka afstöðu í því máli, en tveimur dögum eftir að mynd var birt á Facebook af vörunni, mynd sem dreifðist hratt milli notenda, var varan innkölluð og tekin af markaði.
Hið sama sjáum við gerast í hinum ýmsu málum sem komast í brennidepil fjölmiðla, sérstaklega þeirra sem hafa opið fyrir athugasemdir á síðum sínum. Þar virðast upphrópanir, æsingur og pirringur ráða ríkjum, og oft svo að manni blöskrar. Svo virðist sem margir notendur fái útrás fyrir reiði eða vandlætingu sína með því að ganga hart fram og gleyma þá um leið að þeir eru sjálfir vörumerki. Allt sem sett er á netið lifir þar, hvort sem okkur líkar betur eða verr og þá getur verið ágætt að fara stundum fram af meiri hófsemi en reiði. Stundum er eins og þau viðmið og gildi sem ríkja í almennum samskiptum fólks eigi hreinlega ekki við netið. Hvað veldur? Hvernig stendur á því að mesta rólyndisfólk birtist jafnvel sem froðufellandi æsingafólk á netinu?
Notendur hafa með tilkomu samfélagsmiðla mikið vald. Og eins og segir í Spiderman: Miklu valdi fylgir mikil ábyrgð. Notendur eru farnir að átta sig á þessu valdi sem þeir hafa og virðast margir hverjir nota það óspart. Hótanir um að ætla aldrei að versla ákveðin vörumerki, vörur frá ákveðnum verslunum og þess háttar, stór orð látin falla. Eru allir notendur tilbúnir að draga sömu mynd upp sér í raunveruleikanum eða er netið orðið að stuðpúða pirrings, æsings og reiði almennings? Hefur netið kannski kallað fram nýjar kynslóðir sem vita ekkert betra en að upphefja og fróa sjálfsmynd sinni á netinu?
Vald er vandmeðfarið, hvort sem um ræðir stjórnmálamenn, þrýstihópa, fyrirtæki og vörumerki eða notendur netsins. Notendur netsins eru orðnir valdamiklir, kannski um of, eða hvað? Er þetta eðlileg lýðræðisþróun? Þurfa netnotendur að læra að fara með vald sitt? Eru viðmiðin og gildin önnur á netinu?
Vörumerkið ég
Posted by thorarinnh in Almennt on January 23, 2012
Almennt þegar talað er um vörumerki þá rennur hugur fólks til fyrirtækja eins og Apple, Microsoft, Disney eða eitthvað í þá áttina. Sem er ekki skrítið. Okkar skynjun á vörumerkjum er sú að þetta séu fyrirtæki, stórar stofnanir sem eyða miklum peningum um í viðhalda vörumerkinu og viðhalda skynjun okkar á því.
En með tilkomu samfélagsmiðla eins og Facebook, Twitter, Linkedin og fleiri minni miðla sem fólk er að nýta sér ætti þessi skynjun eilítið að breytast.
Hér einu sinni þegar sótt var um vinnu var skilað inn CV og biðin eftir því að komast í vonandi í viðtal hófst.
Núna er þetta gert rafrænt, nema viðkomandi sé “headhunted” af Linkedin.
Hvað gerist í framhaldinu? Hvernig lítur þú út ef þú ert Gúgglaður/Gúggluð? Koma upp hellingar af partímyndum, hálf kláraður Linkedin prófíll og undarleg “tvít” gerð um miðja nótt í röð fyrir utan skemmtistað?
Staðreyndin er sú að við erum öll orðin okkar eigin vörumerki. Við skilgreinum okkur sjálf, sérhæfum okkur og verðmetum.
Ég mæli með að þú setjist niður og gerir SVÓT greiningu á sjálfum þér, skilgreinir þína styrkleika, veikleika, ógnanir og tækifæri. Hafir það að leiðarljósi fyrir framtíðina. Því eins og öll vörumerki þá er svigrúm til betrumbóta og stundum þarf bara að endurmeta vörumerkið.
Persónulega lít ég á mig sem vörumerki, þú ættir að gera slíkt hið sama.
Styrktaraðilar
Google+
Nýleg ummæli